Portugalia zawdzięcza swoją nazwę Porto. Wystarczy, że spędzisz tu tydzień, a szybko zrozumiesz, dlaczego to właśnie kraj zbudowano wokół tego miasta, a nie na odwrót. Rzeka Douro wyrzeźbiła tutejszy krajobraz, piwnice z winem porto zbudowały fortuny, a granitowe kościoły i fasady wyłożone kafelkami azulejos czuwają nad tym wszystkim od blisko tysiąca lat. Porto nosi swoją historię z naturalnością, bez zbędnego zadęcia. Choć przyjeżdżam tutaj od dwudziestu pięciu lat z moją portugalską żoną i jej rodziną, wciąż odkrywam zakamarki, których wcześniej nie widziałem.

Najważniejsze atrakcje samego miasta zwiedzisz w dwa lub trzy dni. Plątanina brukowanych uliczek Ribeiry, potężna żelazna konstrukcja mostu Ludwika I, ociekające złotem wnętrze kościoła św. Franciszka, wspinaczka na wieżę Clérigos czy popołudnie w piwnicach wina porto w Vila Nova de Gaia, wszystko to zwiedzisz pieszo i żadne z tych miejsc Cię nie rozczaruje. Jeśli jednak na tym poprzestaniesz, ominie Cię prawdziwy powód, dla którego warto zostać tu na pełny tydzień.

Porto leży w samym sercu regionu, który aż prosi się o odkrycie, a pociągi i metro dowiozą Cię do większości ciekawych miejsc. W niecałą godzinę dotrzesz do Guimarães, gdzie narodził się pierwszy król Portugalii i gdzie średniowieczne centrum niemal nie zmieniło się od sześciuset lat. Kawałek dalej na północ leży Braga, religijna stolica kraju, z monumentalnymi barokowymi schodami prowadzącymi do sanktuarium Bom Jesus do Monte.

Na wschód od miasta rozciąga się Dolina Douro, moim zdaniem najpiękniejszy region winiarski w Europie: tarasowe winnice opadające stromo ku rzece, która od trzystu lat stanowi główny szlak handlu winem porto. Na południu czeka na Ciebie Aveiro ze swoimi kanałami oraz długi pas atlantyckiego wybrzeża usiany złotymi plażami i rybackimi miasteczkami. Tydzień pozwoli Ci oddać miastu to, co mu należne, oraz wybrać dwa lub trzy z tych miejsc na jednodniowe wycieczki, bez poczucia pośpiechu, które zazwyczaj towarzyszy krótszym wyjazdom.

Moja żona jest Portugalką, a duża część jej rodziny mieszka w Porto i okolicach, dlatego to miasto od dwudziestu pięciu lat jest naszym drugim domem. Wszystko, co znajdziesz w tym przewodniku, opiera się na moich doświadczeniach z lat regularnych powrotów do Porto. Spisałem te wskazówki, aby pomóc Ci wycisnąć jak najwięcej z tygodniowego pobytu.

 

 

Poniższy plan to trasa, którą poleciłbym każdemu znajomemu odwiedzającemu to miasto po raz pierwszy. Daje Ci dwa pełne dni na zadomowienie się w samym Porto, a następnie pozwala wykorzystać świetną sieć kolejową, by dotrzeć do najciekawszych miejsc w regionie bez konieczności wynajmowania auta.

• Dzień 1: Historyczne Porto. Pierwszy dzień spędź w samym sercu miasta, spacerując brukowanymi uliczkami Ribeiry i odhaczając po drodze najważniejsze zabytki.
• Dzień 2: Vila Nova de Gaia i Foz. Przejdź przez most Ludwika I na zwiedzanie i degustację w piwnicach z porto, a potem wsiądź do zabytkowego tramwaju jadącego do dzielnicy Foz, gdzie rzeka Duero wpada do Atlantyku.
• Dzień 3: Guimarães. Bezpośredni pociąg zabierze Cię do kolebki Portugalii, z jej średniowiecznym centrum, zamkiem na wzgórzu i pałacem pierwszych książąt Bragança.
• Dzień 4: Braga. Religijna stolica Portugalii, w której zobaczysz najstarszą katedrę w kraju i niezwykłe barokowe schody pnące się ku sanktuarium Bom Jesus do Monte.
• Alternatywa dla dnia 4: dzień na plaży. Jeśli dopisze pogoda, zamień Bragę na Costa Verde. Dzieli Cię od niej tylko krótka przejażdżka metrem lub pociągiem, a na miejscu czekają długie atlantyckie plaże i wyśmienite owoce morza.
• Dzień 5: Dolina Duero. Jeden z najpiękniejszych regionów winiarskich w Europie, z tarasowymi winnicami stromo opadającymi ku rzece. Najlepszym sposobem na podziwianie tych widoków jest podróż pociągiem regionalnym ze stacji São Bento.
• Dzień 6: Aveiro i Costa Nova. Urokliwe miasteczko poprzecinane kanałami, które najlepiej połączyć z wizytą w pobliskiej Costa Novie, słynącej z kolorowych, pasiastych domków tuż przy wybrzeżu.
• Dzień 7: Lamego. Historyczne miasteczko na obrzeżach regionu Douro, słynące z własnych monumentalnych barokowych schodów wiodących do sanktuarium Nossa Senhora dos Remédios.
• Alternatywa dla dnia 7: Vila do Conde. Autentyczne miasteczko rybackie z piękną starówką i długim pasem złotej plaży, do którego bez trudu dojedziesz metrem.

Aby łatwiej było Ci wyobrazić sobie, jak poszczególne punkty tygodniowego planu łączą się w całość, na poniższej interaktywnej mapie zaznaczyliśmy wszystkie przystanki Twojej podróży. Przybliżaj i oddalaj widok, aby sprawdzić, jak atrakcje miasta, propozycje jednodniowych wycieczek oraz nadmorskie alternatywy rozkładają się na mapie względem siebie.

Legenda: 1) Ribeira 2) Most Ponte Luís I 3) Katedra Sé 4) Wieża Torre dos Clérigos 5) Vila Nova de Gaia 6) Foz do Douro 7) Guimarães 8) Braga 9) Bom Jesus do Monte 10) Matosinhos 11) Espinho (plaża) 12) Miramar (plaża) 13) Póvoa de Varzim (plaża) 14) Peso da Régua 15) Pinhão 16) Tua 17) Aveiro 18) Costa Nova 19) Lamego 20) Vila do Conde

Pierwszy dzień poświęć na odkrywanie starego miasta. Najlepiej zwiedzać je pieszo, schodząc ze wzgórza w stronę rzeki. Zacznij od Wieży Clérigos: choć wspinaczka po wąskich, kamiennych schodach wymaga nieco wysiłku, nagrodą jest najlepsza panorama Porto. Z góry zobaczysz morze terakotowych dachówek starówki, które kaskadowo opadają w stronę płynącej w dole rzeki Douro.

Stamtąd czeka Cię krótki spacer w dół do dworca São Bento. Nawet jeśli nie planujesz żadnej podróży pociągiem, koniecznie wejdź do środka. Główny hol zdobi ponad 20 tysięcy płytek azulejo przedstawiających sceny z historii Portugalii. To bez wątpienia jeden z najpiękniejszych dworców kolejowych w całej Europie. Kilka minut dalej wznosi się Katedra Sé. To budowla, która w równym stopniu przypomina kościół, co potężną fortecę. Wzniesiono ją w XII wieku, kiedy bogactwo Porto wymagało nie tylko eksponowania, ale i solidnej ochrony.

Tuż obok znajduje się kościół św. Franciszka (Igreja de São Francisco). Z zewnątrz wygląda skromnie, ale jego wnętrze wręcz oszałamia. Ten barokowy majstersztyk pokryto około 300 kilogramami płatkowego złota. Kontrast między surową, kamienną fasadą a ociekającym złotem przepychem w środku to jeden z najbardziej niezwykłych i zapadających w pamięć widoków w całym mieście.

Spod katedry uliczki stromo opadają ku Ribeirze, nadrzecznej dzielnicy będącej duszą starego Porto. Tutejsze brukowane zaułki są wąskie i splątane, by nagle otworzyć się na szerokie nabrzeże, nad którym góruje monumentalny most Dom Luís I, łączący miasto z Vila Nova de Gaia. Znajdź wolny stolik w jednej z nadrzecznych kawiarni, zamów kieliszek czegoś chłodnego i po prostu przyglądaj się, jak miasto tętni życiem. Masz to jak w banku.

Dzielnica Ribeira w Porto, gdzie poczujesz autentyczny klimat miasta.

Katedra Sé, czyli architektoniczna perła regionu.

A może postawisz na zwiedzanie z przewodnikiem?
To zupełnie bezstresowy sposób na odkrywanie Porto i często najprostsza metoda, by zaplanować jednodniową wyprawę do doliny Douro, Guimarães czy Bragi bez konieczności spędzania całego dnia w komunikacji publicznej. Od ośmiu lat współpracuję z platformą GetYourGuide, a do najlepiej ocenianych wycieczek po Porto i regionie należą:

Drugi dzień zacznij od spaceru przez most Dom Luís I. Gorąco zachęcam Cię do przejścia jego górnym poziomem. Widok na Ribeirę, który się stąd rozpościera, zdobi niemal każdą pocztówkę z Porto, a w porannym świetle, zanim zjawią się tłumy, prezentuje się jeszcze piękniej.

Po drugiej stronie rzeki leży Vila Nova de Gaia, formalnie oddzielne miasto, choć w praktyce to po prostu druga połowa Porto. Tutejsze nabrzeże niemal w całości oddano we władanie piwnicom z porto, czyli długim, niskim składom winiarskim, w których trunek ten dojrzewa nieprzerwanie od XVII wieku. Większość słynnych marek oferuje zwiedzanie, a poszczególne miejsca różnią się od siebie bardziej, niż mogłoby Ci się wydawać. Sandeman jest najbardziej dopracowany i oblegany, Taylor's stawia na tradycję, natomiast Graham's góruje nad okolicą ze zbocza wzgórza, oferując, moim zdaniem, najpiękniejszy widok spośród wszystkich piwnic w Gai. Godzina spędzona wewnątrz, spacer między gigantycznymi dębowymi beczkami zwieńczony degustacją odmian tawny i ruby, to najlepszy wstęp do świata porto, jaki tylko możesz sobie zafundować.

Zanim opuścisz Gaię, wjedź kolejką linową na taras klasztoru Mosteiro da Serra do Pilar. Rozpościerająca się stąd panorama, z mostem na pierwszym planie i Ribeirą pnącą się po przeciwległym brzegu, to bezsprzecznie najwspanialszy widok na Porto w całym mieście.

Po południu wróć na drugą stronę rzeki i wsiądź w tramwaj numer 1 na przystanku Infante. Wagonik przez około pół godziny terkocze wzdłuż nabrzeża, podążając za korytem Douro, które rozszerza się w stronę morza, by ostatecznie dowieźć Cię do Foz do Douro, gdzie rzeka w końcu łączy się z Atlantykiem. To zamożna, nadmorska dzielnica Porto, pełna szerokich promenad, niskich, skalistych plaż i dumnie prezentujących się XIX-wiecznych rezydencji.

Jeśli dopisze Ci pogoda, przespaceruj się aż do latarni morskiej Felgueiras, a potem rozgość się w jednej z nadmorskich kawiarni i obserwuj, jak słońce powoli tonie w oceanie. Po gęstej zabudowie starego miasta rześkie morskie powietrze jest dokładnie tym, czego pod koniec dnia najbardziej potrzeba.

Piwnice wina porto Sandeman w Vila Nova de Gaia.

Pérgola da Foz, z której rozpościera się widok na plażę Praia do Molhe.

W murze zamku w Guimarães wykuto napis, który nadaje ton całemu miastu: *Aqui nasceu Portugal*, czyli „Tu narodziła się Portugalia”. To nie jest tylko chwyt marketingowy. W 1110 roku w tym zamku przyszedł na świat Alfons Henryk, pierwszy król Portugalii, i to właśnie z tego wzgórza ruszył na wyprawę, która pozwoliła mu wykroić królestwo na zachodnim krańcu Półwyspu Iberyjskiego. Niemal dziewięćset lat później Guimarães wciąż z cichą dumą pielęgnuje to dziedzictwo i stanowi jeden z najlepszych celów na jednodniową wycieczkę z Porto.

Bezpośredni pociąg ze stacji São Bento jedzie nieco ponad godzinę, a ze stacji czeka Cię zaledwie dziesięciominutowy spacer do średniowiecznego centrum. Zwiedzanie zacznij od samego szczytu wzgórza, gdzie wznosi się zamek, przysadzista, granitowa warownia z siedmioma wieżami, która prawie nie zmieniła się od XII wieku. Tuż obok stoi Pałac Książąt Bragança, wzniesiony w XV wieku w stylu burgundzkim. Choć na północy Portugalii wygląda on nieco obco, jego ponad czterdzieści ceglanych kominów nadaje mu sylwetkę przywodzącą na myśl francuski zamek (château).

Spod zamku uliczki schodzą w dół przez starówkę aż do Largo da Oliveira. To najpiękniejszy plac w mieście i ulubione miejsce spotkań mieszkańców, którzy wpadają tu na kawę lub kieliszek vinho verde. Budynki wokół placu tworzą zwartą linię średniowiecznych i wczesnorenesansowych fasad, a niewielki gotycki pomnik w samym centrum upamiętnia XIV-wieczne zwycięstwo nad Kastylijczykami. Możesz tu z przyjemnością spędzić godzinę, nie robiąc absolutnie nic konkretnego, i o to właśnie w tym miejscu chodzi.

Jeśli masz jeszcze siły i czas, zwieńcz dzień wjazdem kolejką linową do sanktuarium Penha, ukrytego w sosnowych lasach na wzgórzu górującym nad miastem. Przejazd trwa około dziesięciu minut, a z góry rozpościera się widok na całe Guimarães i zielone krajobrazy regionu Minho.

Gotycki Paço dos Duques de Bragança (Pałac Książąt Bragança) oraz pomnik Afonso Henriquesa, pierwszego króla Portugalii.

Historyczne centrum Guimarães wraz z budynkiem Starego Ratusza.

To religijna stolica Portugalii. Znajdziesz tu najstarszą katedrę w kraju oraz siedzibę arcybiskupstwa, które niegdyś swoimi wpływami przewyższało nawet Lizbonę. Braga to jednak również, co może zaskakiwać, jedno z najmłodszych miast w kraju pod względem średniej wieku mieszkańców, dzięki działającemu tu uniwersytetowi. W efekcie powstało miasto, które żarliwie się modli i równie chętnie bawi się do późnej nocy.

Bezpośredni pociąg ze stacji São Bento jedzie około godziny. Zwiedzanie zacznij od katedry Sé w Bradze. Ufundowana w 1071 roku, jest najstarszą katedrą w Portugalii i powstała niemal siedemdziesiąt lat przed samym państwem. Jej wnętrze stanowi wielowarstwowy zapis historii stylów architektonicznych Półwyspu Iberyjskiego: od romańskich łuków po gotyckie kaplice i barokowe organy, na których wciąż gra się podczas niedzielnych nabożeństw.

Od katedry rozciąga się stare miasto, zwarte i niemal w całości wyłączone z ruchu kołowego. Przejdź przez bramę Arco da Porta Nova na Praça da República. To właśnie tutaj, w kawiarnianych ogródkach, połowa mieszkańców Bragi zdaje się spędzać słoneczne popołudnia. Kawałek dalej znajdziesz Jardim de Santa Bárbara, urokliwy ogród regularny przylegający do murów Pałacu Arcybiskupiego, oraz Pałac Raio. Fasada tej osiemnastowiecznej rezydencji, w całości pokryta niebieskimi kafelkami azulejos, wygląda bardziej na lukrowaną niż zbudowaną. Moim zdaniem to najpiękniejszy budynek w mieście.

Główny punkt programu czeka na Ciebie kawałek za miastem; dojedziesz tam autobusem lub Uberem w kilka minut. Bom Jesus do Monte to najważniejsze sanktuarium pielgrzymkowe w północnej Portugalii, a samo podejście na szczyt to prawdziwy spektakl. Monumentalne barokowe schody pną się zygzakiem po zalesionym zboczu, tworząc wzór z białych ścian i szarego granitu, urozmaicony na każdym podeście kaplicami, fontannami i alegorycznymi rzeźbami. Do pokonania masz 577 stopni. Z założenia wspinaczka powinna być powolna i kontemplacyjna, stanowiąc zmysłową podróż do kościoła na szczycie. Jeśli Twoje nogi zaprotestują, tuż obok schodów wciąż działa najstarsza na świecie kolejka linowo-terenowa o napędzie wodnym z 1882 roku. Widok z tarasu na szczycie, rozciągający się na Bragę i zielone wzgórza regionu Minho, to idealny sposób na zakończenie dnia.

Urokliwy ogród Jardim de Santa Bárbara w samym sercu Bragi.

Sanktuarium Bom Jesus do Monte i słynne „schody do nieba”.

Jeśli pogoda dopisuje, a myśl o zwiedzaniu kolejnej katedry wydaje Ci się o jedną za dużo, zamień Bragę na wybrzeże. Costa Verde (Zielone Wybrzeże) ciągnie się na północ i południe od Porto szerokim pasem jasnego piasku, niskich wydm i atlantyckich fal. Metrem lub pociągiem podmiejskim dotrzesz do większości plaż w zaledwie pół godziny.

Najprostszą opcją jest Matosinhos, do którego dojedziesz w kwadrans niebieską linią metra z centrum miasta. Sama plaża to szeroki, piaszczysty łuk sąsiadujący z portem handlowym. Może nie jest to najbardziej malowniczy widok na świecie, ale plaża jest piaszczysta, a woda czysta.

Jeśli szukasz czegoś spokojniejszego, wybierz się pociągiem podmiejskim na południe do Miramar. Podróż z dworca São Bento zajmie Ci około pół godziny. Tutejsza plaża to długi pas piasku i skalnych basenów, a na niewielkim wzniesieniu pośrodku brzegu stoi Capela do Senhor da Pedra. To maleńka, bielona kaplica z XVII wieku, wzniesiona w miejscu dawnego pogańskiego kultu. Dalej na południe leży Espinho, czyli tętniący życiem kurort z długą promenadą, piątkowym targiem i kasynem, które uratuje Ci dzień, jeśli pogoda się popsuje.

Wybrzeże na południe od Porto kusi złocistymi, piaszczystymi plażami i chłodnymi wodami Atlantyku; na zdjęciu plaża Praia de Brito w okolicach Espinho.

Douro to najstarszy na świecie region winiarski z oficjalnie wytyczonymi granicami. Od blisko trzech stuleci strome, łupkowe zbocza nad rzeką są mozolnie, krzew po krzewie, przekształcane ludzkimi rękami w tarasy uprawne. Żadne zdjęcia nie oddają w pełni tego krajobrazu. Musisz zobaczyć ogrom tego miejsca z okna pociągu lub z pokładu statku, żeby zrozumieć, co wypracowały tutaj całe pokolenia.

Najlepszym sposobem na samodzielną wyprawę w głąb doliny jest Linha do Douro, czyli wolny pociąg kursujący z São Bento aż do Pocinho przy granicy z Hiszpanią. Przez pierwszą godzinę trasa nie wyróżnia się niczym szczególnym, ale w miejscowości Livração tory schodzą do samej rzeki i od tego momentu biegną wzdłuż koryta Douro, prowadząc Cię w górę nurtu. To jedna z najwspanialszych tras kolejowych w Europie. Zawsze wybiorę ją zamiast samochodu z jednego prostego powodu: nie da się jednocześnie podziwiać widoków i skupiać na drodze.

Dwa przystanki, na które warto zarezerwować sobie cały dzień, to Peso da Régua oraz Pinhão. Régua jest większą z tej dwójki i stanowi historyczną stolicę handlu porto. To właśnie tutaj ładowano niegdyś wino na płaskodenne łodzie rabelo, które ruszały w długą drogę do piwnic w Gai. Jeśli masz wolną godzinę, odwiedź Museu do Douro na nabrzeżu, to najlepsze wprowadzenie do historii tego regionu.

Pinhão leży 20 minut dalej w górę rzeki i moim zdaniem jest tą ładniejszą z obu miejscowości. Samo miasteczko jest na tyle małe, że przejdziesz je w dziesięć minut, a rzeka wygina się tutaj w spektakularny łuk, tworząc serce najczęściej fotografowanego odcinka doliny.

Jeśli chcesz poczuć bliskość wody nie tylko z brzegu, przez całe popołudnie zarówno z Régui, jak i z Pinhão ruszają dwugodzinne rejsy, które zabiorą Cię prosto między tarasowe wzgórza. Większość słynnych quintas, czyli tutejszych posiadłości winiarskich, chętnie gości turystów na zwiedzaniu i degustacjach. Quinta do Bomfim oraz Quinta da Roêda znajdują się w odległości krótkiego spaceru od stacji w Pinhão, więc bez problemu połączysz podróż koleją z próbowaniem lokalnych trunków.

Luksusowe statki wycieczkowe żeglujące po rzece Douro.

Pinhão to najpiękniejsze miasteczko nad rzeką Douro, otoczone malowniczymi wzgórzami i tarasowymi winnicami.

Aveiro wyrosło wokół rozległej laguny przybrzeżnej, Ria de Aveiro, gdzie przez stulecia mieszkańcy pozyskiwali sól z płytkich salin oraz zbierali wodorosty na nawóz, używając do tego płaskodennych łodzi zwanych moliceiros. Handel solą przyniósł miastu ogromny majątek, który na początku XX wieku zaowocował prawdziwym rozkwitem secesyjnych kamienic: do dziś zdobią one nabrzeża kanałów.

Bezpośredni pociąg ze stacji Porto Campanhã jedzie około godziny. Zacznij od przejażdżki jedną z łodzi moliceiros: te charakterystyczne jednostki są dziś pomalowane na jaskrawe kolory i służą do przewożenia gości głównymi kanałami. Taka wyprawa trwa około 45 minut i jest najlepszym sposobem, by z bliska przyjrzeć się secesyjnym fasadom. Po rejsie przejdź się uliczkami wokół Praça do Peixe i starego targu rybnego, gdzie czekają na Ciebie świetne kawiarnie i wszechobecne ovos moles. Są to małe słodkości z żółtek jaj i cukru zamknięte w cienkim opłatku ryżowym, często formowane w kształty ryb lub muszli. To lokalny specjał, którego po prostu musisz spróbować przed wyjazdem.

Krótka przejażdżka autobusem zabierze Cię do Costa Nova, położonej na wąskim pasie lądu między laguną a Atlantykiem. Miejscowość ta słynie ze swoich palheiros, czyli drewnianych domków malowanych w pionowe pasy w kolorach czerwonym, niebieskim, żółtym i zielonym. Pierwotnie służyły rybakom jako schronienie i magazyny na sieci, a intensywne barwy pomagały rodzinom rozpoznać własny dom z daleka, nawet przy złej pogodzie.

Łodzie moliceiros służyły dawniej do zbierania wodorostów z laguny, które po wysuszeniu stawały się nawozem bogatym w jod.

Urokliwe domki przy plaży w Costa Nova.

Na ostatni dzień Twojej podróży, zamiast konkretnej rekomendacji, proponuję Ci wybór. Jeśli przyjechałeś tu jako entuzjasta wina, a piąty dzień spędzony nad rzeką Douro tylko zaostrzył Twój apetyt, Lamego będzie oczywistym finałem wyprawy. Jeśli jednak masz już za sobą wystarczającą liczbę zabytków i czujesz zmęczenie w nogach, Vila do Conde i leniwe popołudnie na piasku przysłużą Ci się znacznie lepiej.

Opcja 1: Lamego
Lamego leży tuż na południe od Douro i sprawia wrażenie spokojniejszego, wolniejszego kuzyna miasteczek położonych nad samą rzeką. Jego wizytówką jest Santuário de Nossa Senhora dos Remédios, dwuwieżowy barokowy kościół wznoszący się na zalesionym wzgórzu nad miastem. Sama świątynia jest efektowna, ale to droga prowadząca na szczyt najbardziej przyciąga turystów. Monumentalne, liczące 686 stopni schody pną się zygzakiem po zboczu, tworząc szereg tarasów zdobionych fontannami, rzeźbami postaci alegorycznych oraz panelami biało-niebieskich azulejos.

Miasteczko leżące u stóp wzgórza jest niewielkie i dumnie kultywuje tradycję. Dwunastowieczna katedra ma romańską dzwonnicę i renesansowe wnętrze, a z niewielkiego zamku na wzgórzu powyżej możesz spojrzeć na sanktuarium z zupełnie innej perspektywy. Lamego to także ojczyzna raposeiry, najbardziej znanego portugalskiego wina musującego. Kieliszek tego trunku podany z talerzem lokalnej wędzonej szynki to idealny pomysł na lunch. Do miasteczka dotrzesz autobusem z Porto przez Régua.

Panorama historycznego centrum Lamego widziana z murów zamku Castelo de Lamego.

Opcja 2: Vila do Conde
Jeśli wzywa Cię wybrzeże, prostszym rozwiązaniem będzie Vila do Conde. Miejscowość leży na samym końcu linii metra z Porto, około czterdziestu minut jazdy od centrum. To wciąż działający port rybacki, który wyrósł u ujścia rzeki Ave, a jego charakter ukształtowały dwie dziedziny, które do dziś stanowią o jego tożsamości: rybołówstwo oraz koronczarstwo klockowe. Sztuki tworzenia koronek naucza się w małej szkole w centrum, a rzemieślniczki pracujące przy oknach z przyjemnością pozwolą Ci podpatrzeć ich kunszt.

Nad tym wszystkim góruje Mosteiro de Santa Clara, czyli XIV-wieczny klasztor wielkości niewielkiej fortecy, usytuowany na urwisku nad rzeką. Z historycznego centrum krótki spacer przez rzekę dzieli Cię od południowych plaż. Czeka tam na Ciebie długi pas jasnego piasku obramowany niskimi wydmami, miejsce znacznie spokojniejsze niż Matosinhos. Zabierz ze sobą ręcznik, znajdź kawiarnię i zakończ tydzień dokładnie tak, jak kończy się większość portugalskich wakacji: z piaskiem między palcami stóp i Atlantykiem rozciągającym się przed Tobą.

Klasztor Mosteiro de Santa Clara góruje nad panoramą Vila do Conde.