Sześć godzin. Jedno miasto. Tysiąc lat historii.

Historyczne centrum Porto jest na tyle małe, że da się je obejść pieszo, na tyle gęste, że potrafi zaskoczyć, i rozłożone na zboczu, które w dużej mierze układa plan zwiedzania za ciebie. Średniowieczna Ribeira, ściany z azulejos na dworcu São Bento, strzelista Torre dos Clérigos, piwnice portwajnowe po drugiej stronie rzeki: wszystko to mieści się na paru kilometrach kwadratowych brukowanych uliczek i granitowych placów. Nie zobaczysz wszystkiego, ale w ciągu jednego dnia na piechotę zdążysz zobaczyć większość tego, co naprawdę się liczy.

Ten przewodnik powstał z myślą o odwiedzających, którzy mają mało czasu: pasażerach wycieczkowców schodzących na ląd w Leixões, podróżnych z długą przesiadką na lotnisku Francisco Sá Carneiro albo każdym, kto w swoim planie wygospodarował na miasto jeden dzień. Dwa lub trzy dni oddają Porto znacznie większą sprawiedliwość i jeszcze do tego wrócę. Ale jeden dzień, jeśli przejdziesz go we właściwej kolejności, może dać ci prawdziwe poczucie tego miejsca zamiast rozmazanego ciągu zabytków. Trasa poniżej to ta sama, którą podsyłam znajomym w dokładnie takiej sytuacji, dopracowana przez wiele wizyt, aż każdy zakręt zasłużył na swoje miejsce.

Zaczynasz na Praça da Liberdade, wspinasz się na Torre dos Clérigos po widok, mijasz Livraria Lello i pokryty azulejos kościół Igreja do Carmo, a potem schodzisz przez dworzec São Bento do katedry Sé. Stamtąd przechodzisz mostem Dom Luís I do Vila Nova de Gaia i kończysz degustacją porto w jednej z zabytkowych piwnic. Trasa prowadzi w dół, gdzie tylko się da, pozwala dotrzeć do najważniejszych miejsc, zanim pojawią się tłumy, i zostawia cię na południowym brzegu Douro z kieliszkiem Tawny w dłoni, kiedy słońce zaczyna zachodzić.

Portugalię odkrywam od 2001 roku, a razem z moją portugalską żoną od dwudziestu pięciu lat traktujemy Porto jak drugi dom. Ten przewodnik czerpie z tych lat, żeby pomóc ci przeżyć to, co w mieście najlepsze, kiedy masz na nie tylko jeden dzień.

Piesza trasa poniżej obejmuje najważniejsze punkty centrum Porto i to wprowadzenie, które proponuję osobom odwiedzającym miasto po raz pierwszy. Mapa pokazuje każdy punkt na trasie, a polecane piwnice portwajnowe zaznaczyłem osobno, z myślą o degustacji na koniec.

Pełna trasa liczy 8,8 km i zajmuje około sześciu godzin zwiedzania, choć warto doliczyć co najmniej jeszcze godzinę na porządny lunch i jeden lub dwa przystanki na kawę po drodze. Nie próbuj tego robić w pośpiechu. Porto to miasto, które daje tym więcej, im wolniej je zwiedzasz.

Atrakcje na trasie: 1) Praça da Liberdade 2) Torre dos Clérigos 3) Antiga Cadeia da Relação 4) Szpital Santo António (neoklasycystyczna fasada) 5) Igreja do Carmo 6) Uniwersytet w Porto 7) Księgarnia Livraria Lello 8) Dworzec kolejowy São Bento 9) Katedra Sé 10) Most Luís I 11) Mosteiro da Serra do Pilar 12) Vila Nova de Gaia 13) Half Rabbit, sztuka uliczna 14) Stocznia Estaleiro do Rabelo 15) Dzielnica Ribeira 16) Casa do Infante 17) Igreja de São Francisco 18) Palácio da Bolsa 19) Igreja da Misericórdia 20) Rua das Flores 21) Igreja de Santo Ildefonso 22) Majestic Café 23) Targ Bolhão 24) Câmara Municipal
Najlepsze piwnice portwajnowe oferujące zwiedzanie i degustacje zaznaczono na mapie osobno, symbolem .

Jedno ostrzeżenie, zanim ruszysz: Porto leży na wzgórzach i naprawdę to poczujesz. Najbardziej stroma wspinaczka czeka tuż przed kościołem Igreja de Santo Ildefonso (21), pod koniec dnia. Jeśli nogi będą wtedy już zmęczone, to całkowicie naturalne miejsce, żeby zakończyć spacer. Włóż buty, w których pewnie czujesz się na bruku, latem zabierz ze sobą wodę i nie bój się przysiąść na ławce, żeby popatrzeć, jak toczy się życie miasta. O to właśnie w Porto chodzi.

Praça da Liberdade (1): Główny plac w centrum Porto i naturalny punkt wyjścia każdego spaceru po mieście. Sam plac sięga 1718 roku, ale dzisiejszy kształt jest młodszy. W 1916 roku wyburzono stary ratusz i poprowadzono na północ szeroką Avenida dos Aliados. Posąg z brązu pośrodku przedstawia Dom Pedro IV, króla, który walczył o pierwszą portugalską konstytucję i do dziś pozostaje symbolem portugalskiego liberalizmu.

Torre dos Clérigos (2): Barokowa dzwonnica o wysokości 75 m, symbol Porto od 1763 roku. Przez dwieście lat była najwyższym budynkiem w Portugalii. Zaprojektował ją włoski architekt Nicolau Nasoni, pochowany we wnętrzu wzniesionego przez siebie kościoła. Na górę prowadzi 240 stopni, a na szczycie czeka najlepsza panorama w centrum Porto. Pierwotny plan zakładał dwie wieże, ale pieniędzy starczyło tylko na jedną.

Igreja do Carmo (5): Kościół słynie z niebiesko-białej ściany z azulejos, która pokrywa całą wschodnią elewację. To jeden z najczęściej fotografowanych obiektów w mieście. Sam kościół pochodzi z lat 60. XVIII wieku, ale płytki są znacznie młodsze: namalowano je w pobliskiej Vila Nova de Gaia w 1912 roku według projektów Silvestre Silvestriego. Dawne prawo zabraniało dwóm kościołom mieć wspólną ścianę, więc kościół Carmo i sąsiedni kościół Carmelitas rozdziela dom o szerokości zaledwie 1,5 metra. To najwęższy dom w Portugalii, zamieszkany aż do lat 80. XX wieku.

Livraria Lello (7): Jedna z najpiękniejszych księgarni świata, otwarta przez braci Lello na początku XX wieku. Neogotycka fasada, witrażowy świetlik i kręte karmazynowe schody sprawiły, że to najczęściej fotografowane wnętrze w Porto. Większość odwiedzających przyciąga tu związek z Harrym Potterem, co oznacza, że trzeba kupić bilet, a kolejki bywają długie.

Dworzec São Bento (8): Powstał na miejscu klasztoru benedyktynów, który spłonął w XVIII wieku, a budowę ukończono w 1916 roku w stylu francuskiego Beaux-Arts. Wejść do środka warto dla holu wejściowego, gdzie 20 000 ręcznie malowanych kafli azulejo pokrywa 551 metrów kwadratowych ścian. Wszystkie namalował jeden artysta, Jorge Colaço, i zajęło mu to jedenaście lat. Panele przedstawiają kluczowe momenty z historii Portugalii, od średniowiecznych bitew po zdobycie Ceuty, które zapoczątkowało epokę wielkich odkryć.

Katedra Sé (9): Najstarszy zabytek Porto, wzniesiony na najwyższym punkcie średniowiecznego miasta w równym stopniu jako twierdza, co jako świątynia. Grube romańskie mury i dwie kwadratowe wieże stoją tu od dziewięciuset lat, a rozetę dodano w XIII wieku. To tutaj król Jan I poślubił Filipę z Lancasteru, to z tego małżeństwa przyszedł na świat Henryk Żeglarz. Taras przed katedrą to jeden z najlepszych darmowych punktów widokowych w mieście.

Most Dom Luís I (10): Dwupoziomowy łuk z żelaza, który nadaje kształt panoramie Porto, ukończony w 1886 roku i mierzący 172 m rozpiętości. Dwa poziomy, dwa zupełnie różne doświadczenia. Dolnym poziomem jadą samochody, biegnie też wąski chodnik tuż nad wodą, z restauracjami po obu brzegach rzeki. Górnym poziomem, 45 metrów nad wodą, jeździ metro i biegnie chodnik dla pieszych z najlepszymi darmowymi widokami w mieście, z widokiem prosto w dół na piwnice porto w Gai.

Mosteiro da Serra do Pilar (11): Szesnastowieczny klasztor, wciąż częściowo zajmowany przez wojsko, usadowiony na wzgórzu nad południowym brzegiem Douro. Z punktu widokowego przed klasztorem patrzy się wprost przez rzekę na panoramę Porto i wart jest pięciominutowego spaceru od górnego poziomu mostu Dom Luís I.

Vila Nova de Gaia (12): Na południowym brzegu Douro od blisko trzech stuleci dojrzewa porto. Wzdłuż nabrzeża ciągnie się kilometr kwadratowy chłodnych, kamiennych piwnic, a nazwy wielkich domów porto wymalowano na dachach literami na tyle dużymi, że da się je odczytać z drugiej strony rzeki, z Porto. Dla zwiedzających otwartych jest kilkanaście piwnic. Standardowe zwiedzanie trwa mniej więcej godzinę, prowadzi cię przez piwnice i kończy się degustacją dwóch lub trzech różnych stylów.

• Cálem. Założona w 1859 roku, dziś najczęściej odwiedzana piwnica w Gai. Interaktywne muzeum czytelnie tłumaczy proces produkcji porto, a przewodnicy naprawdę znają się na rzeczy. Świetny punkt wyjścia, jeśli dopiero zaczynasz przygodę z porto.

• Ferreira. Piwnica porto najczęściej polecana przez mieszkańców Porto i jedyny wielki dom porto, który przez całą swoją historię pozostał w całości portugalski. Piwnice mieszczą się w dawnym osiemnastowiecznym klasztorze, gdzie pod wysokimi drewnianymi stropami leżakują setki dębowych beczek. Najbardziej portugalska ze wszystkich piwnic porto.

Dzielnica Ribeira (15): Średniowieczne serce Porto, plątanina wąskich zaułków i kolorowych kamienic piętrzących się na zboczu nad Douro. Tutejsze nabrzeże z podcieniowymi budynkami i wielkim żelaznym łukiem mostu Dom Luís I nad głową to najczęściej fotografowany widok w mieście. Za nim zaułki wspinają się stromo, a wzdłuż nich bary, restauracje i pranie rozwieszone między oknami.

Igreja de São Francisco (17): Z zewnątrz jeden ze skromniejszych starych kościołów Porto. Prosta gotycka fasada, żadnych posągów, żadnych ozdobników. Wejdź do środka, a kontrast okaże się niezwykły. Niemal każda powierzchnia pokryta jest złoconą snycerką, a na ściany, filary i sufit nałożono ponad 100 kg brazylijskiego złota płatkowego. Najskromniejszy kościół w Porto na zewnątrz, najbardziej wystawny w środku.

Igreja de Santo Ildefonso (21): Jeden z najładniejszych kościołów w Porto i jeden z najłatwiejszych do wypatrzenia. Cały front budynku pokrywa 11 000 niebiesko-białych kafli przedstawiających życie świętego Ildefonsa, a całość obramowują dwie wysokie dzwonnice. Kafle są młodsze, niż się wydaje, i po części dlatego ich kolory wciąż tak żywo odcinają się od granitu.

Mercado do Bolhão (23): Od prawie dwóch stuleci główny targ spożywczy Porto i najpewniejsze miejsce w mieście, żeby zobaczyć, jak naprawdę robią zakupy miejscowi. Obecny, dwupoziomowy budynek, najnowszy z kilku w historii targu, powstał wokół długiego, otwartego dziedzińca, gdzie stragany ciągną się po obu stronach pod szklanym dachem. Około 70 sprzedawców oferuje świeże ryby, mięso, owoce, sery, kwiaty i pieczywo. Górną galerię zajmują kawiarnie i małe restauracje z widokiem na stragany w dole.

Spacer zaczynamy na Praça da Liberdade (1), głównym placu Porto i miejscu styku nowoczesnego miasta na północy ze średniowiecznymi dzielnicami na południu. Plac otacza granitowa architektura z lat 20. XX wieku, a dalej, u szczytu Avenida dos Aliados, stoi Câmara Municipal (24).

Ciekawostka: McDonald's na południowym krańcu placu powszechnie uchodzi za najpiękniejszy McDonald's na świecie. Zanim przejęła go sieć, mieściła się tu okazała Café Imperial, a przebudowa zachowała wnętrze w stylu art déco w nienaruszonym stanie, łącznie z witrażami i oryginalnymi żyrandolami. Warto tam zajrzeć, nawet jeśli nic nie zamówisz.

Câmara Municipal do Porto

Krótki spacer na zachód doprowadzi cię do Torre dos Clérigos (2), 75-metrowej dzwonnicy przylegającej do barokowego kościoła Igreja dos Clérigos projektu Nicolau Nasoniego. Wieża jest najwyższą budowlą w historycznym centrum, a 240 stopni na szczyt to cena za najlepszą panoramę miasta. Po drodze warto zerknąć także na sam kościół z nietypową owalną nawą.

Od budowy w 1763 roku aż do końca XX wieku Torre dos Clérigos była najwyższym budynkiem w Portugalii

Od wieży trasa biegnie wzdłuż zadrzewionego Jardim da Cordoaria, mijając Antiga Cadeia da Relação (3), dawne więzienie Porto, w którym dziś mieści się Centro Português de Fotografia. Wystawy są bezpłatne, a najbardziej zapada w pamięć sam budynek z zachowanymi dawnymi celami. Po drugiej stronie parku stoją Tribunal da Relação i klasycystyczna fasada szpitala Santo António (4), jednego z najokazalszych osiemnastowiecznych gmachów miasta.

Po północnej stronie ogrodów wznosi się Igreja do Carmo (5), słynąca z ogromnego niebiesko-białego panelu z azulejos, który pokrywa całą wschodnią ścianę. To jedna z wielkich kompozycji z azulejos w Porto i zdjęcie, z którym wraca większość odwiedzających. Tuż za kościołami znajduje się główny kampus Uniwersytetu w Porto (6).

Ciekawostka: Dawne prawo zabraniało dwóm kościołom dzielenia wspólnej ściany, więc Carmo i sąsiedni Carmelitas rozdziela podobno najwęższy dom w Portugalii: 1,5 metra szerokości, trzy kondygnacje wysokości, wciśnięty w szczelinę między nimi. Dziś mieści się w nim małe muzeum, a jego zwiedzanie jest częścią wizyty w Carmo.

Zdobne malowane kafle na bocznej ścianie Igreja do Carmo

Z Praça de Parada Leitão tramwaj numer 22 pokonuje widokową pętlę po centrum Porto. Przejazd trwa 45 minut i jest spokojnym sposobem na zobaczenie miasta, o ile uda ci się złapać miejsce siedzące.

Kolejny punkt to księgarnia Livraria Lello (7), jedna z najpiękniejszych na świecie, słynąca ze swoich krętych karmazynowych schodów. Obowiązują bilety, a kolejki są długie, więc zarezerwuj bilet online przed wizytą.

Księgarnia Livraria Lello

Schodząc w dół, dochodzimy do dworca kolejowego São Bento (8) z piękną halą ozdobioną jednymi z najwspanialszych malowideł z azulejos w Portugalii.
Ciekawostka: Na dworcu znajdziesz dwa style płytek. Tradycyjne biało-niebieskie panele powstały przed rewolucją 1910 roku, a te kolorowe po niej.

Wnętrze dworca kolejowego São Bento

Idąc pod górę od dworca, dotrzemy do prastarej katedry Sé (9) o surowej, romańskiej, warownej bryle. Wnętrze jest ascetyczne, ale gotyckie krużganki są warte niewielkiej opłaty za wstęp ze względu na panele z azulejos pokrywające ściany.

Plac przed katedrą był centrum średniowiecznego Porto, odbywał się tu codzienny targ, a całość chroniły mury miejskie. W jedynej zachowanej wieży obronnej mieści się dziś biuro informacji turystycznej, a skręcona kamienna kolumna pośrodku placu to średniowieczny pręgierz.

Katedrę Sé zbudowano jako manifest religijnej dominacji

Warto nadłożyć drogi: jeśli lubisz bogato zdobione kościoły, pobliski kościół Igreja de Santa Clara wart jest dziesięciu minut ze względu na misternie rzeźbione ołtarze i mnóstwo złoceń.

Idąc na południe od katedry Sé, dochodzimy do mostu Luís I (10), wielkiego dwupoziomowego żelaznego łuku przerzuconego nad Douro. Nasza trasa prowadzi górnym pomostem, z którego rozciągają się zapierające dech widoki na zabytkowe nadrzeczne dzielnice Porto.

Ciekawostka: zanim powstał most Luís I, przez Douro przeprawiano się po Ponte das Barcas, moście zbudowanym z dwudziestu jeden starych łodzi rabelo spiętych razem. Runął w 1809 roku, gdy mieszkańcy Porto uciekali przed nacierającą armią Napoleona, i utonęło wtedy 400 osób. Kolumny, które go podtrzymywały, do dziś można zobaczyć obok Ponte Luís I.

Most Luís I łączy Porto po północnej stronie Douro z Vila Nova de Gaia po stronie południowej
Zwróć uwagę na kolumny Ponte das Barcas po lewej stronie mostu

Aby zobaczyć rzekę z jeszcze lepszej perspektywy, wejdź na taras widokowy przy Mosteiro da Serra do Pilar (11). Klasztor wyróżnia się okrągłym kościołem, jedynym takim w Portugalii.

Tuż poniżej leży Jardim do Morro, popularne miejsce spotkań w letnie wieczory. Od skraju parku kolejka linowa zjeżdża nad nabrzeże Vila Nova de Gaia, ale stąd i tak idzie się już tylko w dół, więc równie dobrze można przejść ten odcinek pieszo.

Nabrzeże Vila Nova de Gaia, a w tle piwnice z winem porto

Vila Nova de Gaia to tradycyjna ojczyzna wina porto, które przez lata dojrzewa w rozległych piwnicach ciągnących się wzdłuż południowego brzegu rzeki. Mają tu swoje siedziby wszyscy najwięksi producenci, a większość z nich organizuje zwiedzanie piwnic z przewodnikiem, zakończone degustacją dwóch lub trzech rodzajów porto. Najlepsze zwiedzanie oferują Ferreira, Sandeman, Cálem, Graham's i Churchill's.

Ciekawostka: Nabrzeże w Vila Nova de Gaia ma świetną atmosferę o każdej porze dnia i nocy i jest jednym z najlepszych miejsc w mieście, żeby odpocząć i popatrzeć na przepływające łodzie.

Po degustacji porto być może zechcesz po prostu poddać się niespiesznej kulturze Portugalii

Spacerując po Vila Nova de Gaia, koniecznie zobacz Half-Rabbit (13), charakterystyczne dzieło sztuki miejskiej powstałe w całości z wyrzuconych odpadów, na rogu budynku nieopodal kościoła Igreja Santa Marinha.

Obie strony Half Rabbit zobaczysz tylko wtedy, gdy staniesz na rogu budynku

Na drugim krańcu Vila Nova de Gaia znajduje się Estaleiro do Rabelo (14), tradycyjna stocznia, w której buduje się i remontuje łodzie rabelo. Te płaskodenne drewniane łodzie woziły kiedyś beczki z młodym porto w dół rzeki Douro, z quint w górnej części doliny do piwnic w Gai.

Po zwiedzeniu Vila Nova de Gaia przejdź dolnym poziomem mostu Luís I, który prowadzi prosto do dzielnicy Ribeira.

Dzielnica Ribeira widziana z Vila Nova de Gaia

Ribeira była kiedyś portowym nabrzeżem Porto i jedną z najbiedniejszych dzielnic miasta. Dziś należy do najbardziej klimatycznych. Wzdłuż nabrzeża ciągną się restauracje i bary pełne turystów, a nad nimi piętrzy się kolorowa zbieranina starych domów wspinających się po zboczu.

Sercem dzielnicy jest urocza Praça da Ribeira, tętniąca tą samą energią co nabrzeże Gai po drugiej stronie rzeki.

W niepozornej Casa do Infante (16) urodził się Henryk Żeglarz, książę, który zapoczątkował epokę wielkich odkryć geograficznych i wyprawy prowadzące do odkrycia Brazylii oraz morskiej drogi do Indii. W środku mieści się niewielkie muzeum poświęcone jego życiu i wielkim portugalskim wyprawom.

Po drugiej stronie ulicy znajduje się przystanek początkowy tramwaju Linha 1, który turkocze wzdłuż Douro aż do ujścia rzeki i uroczej dzielnicy Foz. To przyjemny rejon na spacer, jeśli masz w Porto drugi dzień.

Klasztor São Francisco był niegdyś najokazalszą budowlą sakralną Porto, dopóki nie spłonął przypadkowo podczas oblężenia Porto w 1832 roku. Do dziś zachowała się jedynie Igreja de São Francisco (17).

Tramwaj numer 1 czekający przed Igreja de São Francisco

Z zewnątrz kościół wygląda na kolejną ponurą gotycką budowlę. W środku czeka bogactwo misternych drewnianych rzeźbień i suto złoconych ołtarzy.

Ciekawostka: Złota płatkowego użyto tu na taką skalę, że według szacunków w Igreja de São Francisco znajduje się ponad 100 kg złota.

Neoklasycystyczny Palácio da Bolsa (18) był giełdą papierów wartościowych Porto i dowodem finansowego znaczenia miasta w XIX wieku. Ten „pałac” wzniesiono na strawionych przez pożar krużgankach klasztoru São Francisco. W środku znajdziesz spektakularną Salę Arabską, okazałą Salę Narodów i imponujący centralny dziedziniec.

Palácio da Bolsa

Misericórdia (Miłosierdzie) to bractwo dobroczynne założone w 1499 roku, za pośrednictwem którego szlachta Porto przekazywała pieniądze na szpitale i opiekę nad miejską biedotą. Museu da Misericórdia do Porto (19) prezentuje portrety darczyńców, a przez nie wchodzi się do bogato zdobionego kościoła Igreja da Misericórdia. Wewnątrz muzeum znajduje się Fons Vitae, jeden z najwybitniejszych obrazów renesansowych w Portugalii i jedyny powód, dla którego wielu zwiedzających tu w ogóle zagląda.

Rua das Flores (20) to jedna z najlepszych ulic handlowych w Porto, pełna niezależnych sklepów, oryginalnych straganów z pamiątkami i rodzinnych kawiarni, a do tego zawsze grają tu uliczni artyści.

Śliczny kościół Igreja de Santo Ildefonso (21) ma całą fasadę pokrytą ponad 11 000 płytek azulejo. Warto tu zajrzeć, choć kościół stoi na szczycie bardzo stromego wzniesienia.

Kościół Igreja de Santo Ildefonso jest bogato zdobiony i wyjątkowy, ale podejście do niego wymaga wysiłku!

Majestic Café (22) to jedna z pierwszych kawiarni Porto w stylu art nouveau. Lokal z oryginalnym wystrojem i gwarną atmosferą ma mnóstwo charakteru i świetnie nadaje się na popołudniową kawę z pysznym portugalskim ciastkiem.

Rua de Santa Catarina, przy której stoi Majestic Café, leży w sercu dzielnicy handlowej Porto i jest przyjemnym miejscem na przeglądanie sklepów.

Majestic Café w stylu art nouveau wzorowano na paryskich kawiarniach

Targ Bolhão (23) to tradycyjne targowisko Porto, pełne lokalnych produktów (kwiatów, warzyw i mięs), rękodzieła i pamiątek. Jeśli szukasz kawałka autentycznego Porto, spacer po tym gwarnym targu jest właśnie dla ciebie.

Wskazówka: Targ zaczyna działać wcześnie rano, a po południu większość świeżych produktów jest już sprzedana. Jeśli lubisz targowiska, wybierz się na targ Bolhão znacznie wcześniej.

Trasa prowadzi następnie z powrotem na Praça da Liberdade i do Câmara Municipal do Porto (24).

Spacer zaczyna się na Praça da Liberdade (1).

Jeśli przylatujesz samolotem, wsiądź do metra i dojedź do stacji Trindade (bilet strefy 4, 2,30 €, 27 minut jazdy), a potem idź na południe wzdłuż Avenida dos Aliados. Z Trindade można przejechać metrem do Aliados, ale to zaledwie 500 m, a spacer prowadzi z górki.

Statki wycieczkowe płynące do Porto cumują przy Terminal de Cruzeiros do Porto de Leixões w miejscowości Matosinhos. Linia 500 zapewnia bezpośrednie i regularne połączenie między Matosinhos a Praça da Liberdade w Porto.

Najbliższy przystanek autobusowy przy terminalu wycieczkowców to „Godinho”, a bilet jednorazowy do Porto kosztuje 2,50 €, a podróż trwa 40 minut. To bardzo widokowa trasa, bo autobus jedzie wzdłuż rzeki Douro.
Uwaga: Zawsze zostaw sobie wystarczająco dużo czasu na powrót na lotnisko lub do terminalu wycieczkowców.