Sześć godzin. Jedno miasto. Tysiąc lat historii.

Historyczne centrum Porto jest na tyle małe, że da się je obejść pieszo, na tyle gęsto zabudowane, że potrafi cię zaskoczyć, a do tego leży na zboczu, które w dużej mierze samo planuje za ciebie większość trasy. Średniowieczna Ribeira, ściany dworca São Bento wyłożone azulejos, strzelista Torre dos Clérigos, piwnice z winem porto po drugiej stronie rzeki: wszystko to mieści się na paru kilometrach kwadratowych brukowanych uliczek i granitowych placów. Nie zobaczysz wszystkiego, ale w ciągu jednego dnia pieszo zdążysz zobaczyć większość tego, co się liczy.

Ten przewodnik powstał z myślą o osobach, którym brakuje czasu: o pasażerach statków wycieczkowych schodzących na ląd w Leixões, o podróżnych z długą przesiadką na lotnisku Francisco Sá Carneiro i o wszystkich, którzy w planie podróży wygospodarowali na to miasto tylko jeden dzień. Porto zasługuje raczej na dwa lub trzy dni i jeszcze do tego wrócę. Ale nawet jeden dzień, jeśli przejdziesz trasę we właściwej kolejności, pozwoli ci naprawdę poczuć to miejsce, zamiast zostawić w głowie rozmazany ciąg zabytków. Poniższą trasę wysyłam znajomym, którzy są dokładnie w takiej sytuacji. Dopracowywałem ją podczas wielu wizyt, aż każdy zakręt znalazł się w niej nieprzypadkowo.

Zaczynamy na Praça da Liberdade, wspinamy się na Torre dos Clérigos, żeby podziwiać widok, spacerem mijamy Livraria Lello i pokryty azulejos kościół Igreja do Carmo, a potem schodzimy przez dworzec São Bento do katedry Sé. Stamtąd przechodzimy mostem Dom Luís I do Vila Nova de Gaia i kończymy degustacją porto w jednej z zabytkowych piwnic. Trasa prowadzi w dół wszędzie, gdzie się da, pozwala zobaczyć najważniejsze zabytki, zanim pojawią się tłumy, a kończy się na południowym brzegu Douro, gdzie z kieliszkiem porto Tawny w dłoni patrzysz, jak słońce zaczyna zachodzić.

Odkrywam Portugalię od 2001 roku, a razem z moją portugalską żoną od dwudziestu pięciu lat traktujemy Porto jak drugi dom. W tym przewodniku dzielę się tym, czego nauczyły mnie te lata, żeby pomóc ci poznać to, co w mieście najlepsze, kiedy masz na nie tylko jeden dzień.

Poniższa trasa piesza obejmuje najważniejsze miejsca w centrum Porto i od niej zaczynam, kiedy pokazuję miasto osobom, które są tu pierwszy raz. Mapa pokazuje każdy punkt trasy, a polecane piwnice z porto, w których zakończysz dzień degustacją, zaznaczyłem osobno.

Cała trasa liczy 8,8 km i zajmuje około sześciu godzin zwiedzania, ale dolicz do tego co najmniej jeszcze godzinę na porządny obiad i jedną czy dwie przerwy na kawę po drodze. Nie śpiesz się. Porto to miasto, które daje tym więcej, im wolniej je zwiedzasz.

Miejsca na trasie: 1) Praça da Liberdade 2) Torre dos Clérigos 3) Antiga Cadeia da Relação 4) szpital Santo António (neoklasycystyczna fasada) 5) Igreja do Carmo 6) Uniwersytet w Porto 7) księgarnia Livraria Lello 8) dworzec kolejowy São Bento 9) katedra Sé 10) most Luís I 11) Mosteiro da Serra do Pilar 12) Vila Nova de Gaia 13) sztuka uliczna Half Rabbit 14) stocznia łodzi Estaleiro do Rabelo 15) dzielnica Ribeira 16) Casa do Infante 17) Igreja de São Francisco 18) Palácio da Bolsa 19) Igreja da Misericórdia 20) Rua das Flores 21) Igreja de Santo Ildefonso 22) Majestic Café 23) targ Bolhão 24) Câmara Municipal
Najlepsze piwnice z porto do zwiedzania i degustacji oznaczyłem osobno na mapie symbolem .

Zanim wyruszysz, małe ostrzeżenie: Porto leży na wzgórzach i poczujesz to w nogach. Najbardziej strome podejście czeka tuż przed Igreja de Santo Ildefonso (21), pod koniec dnia. Jeśli będziesz mieć już wtedy zmęczone nogi, to zupełnie naturalne miejsce, żeby zakończyć spacer. Załóż sprawdzone buty, w których pewnie stąpasz po bruku, latem zabierz ze sobą wodę i nie bój się przysiąść na ławce, żeby popatrzeć, jak toczy się życie miasta. Właśnie o to w Porto chodzi.

Praça da Liberdade (1): Główny plac w centrum Porto i naturalny punkt wyjścia każdego spaceru po mieście. Plac powstał w 1718 roku, ale jego obecny kształt jest młodszy. W 1916 roku zburzono stary ratusz, a na północ przebito szeroką aleję Avenida dos Aliados. Pomnik z brązu pośrodku placu przedstawia Dom Pedra IV, króla, który walczył o pierwszą konstytucję Portugalii i do dziś jest symbolem portugalskiego liberalizmu.

Torre dos Clérigos (2): Mierząca 75 m barokowa dzwonnica, która od 1763 roku jest symbolem Porto. Przez dwieście lat była najwyższą budowlą w Portugalii. Zaprojektował ją włoski architekt Nicolau Nasoni, pochowany w kościele, który sam zbudował. Na szczyt prowadzi 240 stopni, a z góry zobaczysz najlepszą panoramę centrum Porto. Pierwotnie planowano dwie wieże, ale pieniędzy starczyło tylko na jedną.

Igreja do Carmo (5): Kościół słynie z niebiesko-białych azulejos, które pokrywają całą jego wschodnią ścianę boczną. To jeden z najczęściej fotografowanych zabytków w mieście. Sam kościół pochodzi z lat 60. XVIII wieku, ale kafle są dużo młodsze: namalowano je w 1912 roku w pobliskiej Vila Nova de Gaia według projektu Silvestre Silvestriego. Dawne prawo zabraniało, by dwa kościoły miały wspólną ścianę, dlatego Carmo od sąsiedniego kościoła Carmelitas oddziela dom szeroki na zaledwie 1,5 metra. To najwęższy dom w Portugalii, zamieszkany aż do lat 80. XX wieku.

Livraria Lello (7): Jedna z najpiękniejszych księgarni na świecie, otwarta przez braci Lello na początku XX wieku. Neogotycka fasada, witrażowy świetlik i wijące się karmazynowe schody uczyniły z niej najczęściej fotografowane wnętrze w Porto. Większość odwiedzających przyciąga tu związek z Harrym Potterem, dlatego trzeba kupić bilet, a kolejki są długie.

Dworzec kolejowy São Bento (8): Zbudowany w miejscu klasztoru benedyktynów, który spłonął w XVIII wieku, i ukończony w 1916 roku we francuskim stylu Beaux-Arts. Do środka warto zajrzeć ze względu na hol wejściowy, gdzie 20 000 ręcznie malowanych płytek azulejo pokrywa 551 metrów kwadratowych ścian. Wszystkie namalował jeden artysta, Jorge Colaço, któremu zajęło to jedenaście lat. Kompozycje z płytek przedstawiają kluczowe momenty historii Portugalii, od średniowiecznych bitew po zdobycie Ceuty, które zapoczątkowało epokę wielkich odkryć geograficznych.

Katedra Sé (9): Najstarszy zabytek Porto, wzniesiony w najwyższym punkcie średniowiecznego miasta, w równym stopniu jako twierdza, co jako świątynia. Grube romańskie mury i dwie kwadratowe wieże stoją tu od dziewięciuset lat, a rozetę dodano w XIII wieku. To tutaj król Jan I poślubił Filipę z Lancasteru, a z tego małżeństwa przyszedł na świat Henryk Żeglarz. Taras przed katedrą to jeden z najlepszych bezpłatnych punktów widokowych w mieście.

Most Dom Luís I (10): Dwupoziomowy żelazny most łukowy, bez którego trudno wyobrazić sobie panoramę Porto. Ukończono go w 1886 roku, a jego przęsło ma 172 m rozpiętości. Dwa poziomy, dwa zupełnie różne światy. Dolnym pomostem jeżdżą samochody, a tuż nad wodą biegnie wąski chodnik, przy którym na obu brzegach ciągną się restauracje. Górnym pomostem, 45 metrów nad wodą, kursuje metro, a obok biegnie chodnik dla pieszych z najlepszymi darmowymi widokami w mieście. Patrzymy z niego prosto w dół na piwnice winiarskie Gai.

Mosteiro da Serra do Pilar (11): XVI-wieczny klasztor, wciąż częściowo zajmowany przez wojsko, stoi na wzgórzu nad południowym brzegiem Douro. Z punktu widokowego przed klasztorem patrzymy prosto na drugi brzeg rzeki, na panoramę Porto. Warto tu podejść, to tylko pięć minut pieszo z górnego poziomu mostu Dom Luís I.

Vila Nova de Gaia (12): To właśnie tu, na południowym brzegu Douro, od blisko trzech stuleci dojrzewa wino porto. Wzdłuż nabrzeża ciągnie się kilometr kwadratowy chłodnych kamiennych piwnic, a na dachach wymalowano nazwy wielkich domów winiarskich literami tak wysokimi, że przeczytasz je z drugiego brzegu, od strony Porto. Ponad tuzin piwnic można zwiedzać. Standardowe zwiedzanie trwa około godziny, prowadzi przez piwnice i kończy się degustacją dwóch lub trzech różnych rodzajów porto.

• Cálem. Założona w 1859 roku, dziś najczęściej odwiedzana piwnica w Gai. Interaktywne muzeum przejrzyście tłumaczy cały proces produkcji porto, a przewodnicy naprawdę znają się na rzeczy. Świetny punkt wyjścia, jeśli dopiero zaczynasz przygodę z porto.

• Ferreira. Piwnica, którą mieszkańcy Porto polecają najczęściej, i jedyny duży dom winiarski produkujący porto, który przez całą swoją historię pozostał całkowicie w portugalskich rękach. Piwnice mieszczą się w dawnym klasztorze z XVIII wieku, a pod wysokimi drewnianymi stropami leżą setki dębowych beczek, w których dojrzewa wino. Najbardziej portugalska ze wszystkich piwnic porto.

Dzielnica Ribeira (15): Średniowieczne serce Porto, czyli labirynt wąskich zaułków i kolorowych domów piętrzących się na zboczu nad Douro. Tutejsze nabrzeże z kamienicami z podcieniami i wielkim żelaznym łukiem mostu Dom Luís I nad głową to najczęściej fotografowany widok w mieście. Za nim zaułki stromo pną się pod górę, a po obu stronach mijamy bary, restauracje i pranie rozwieszone między oknami.

Igreja de São Francisco (17): Z zewnątrz to jeden ze skromniejszych starych kościołów Porto. Prosta gotycka fasada, żadnych posągów, żadnych ozdobników. Wystarczy jednak wejść do środka, by przekonać się, jak niezwykły jest kontrast. Niemal każdą powierzchnię pokrywa złocona snycerka, a na ściany, filary i strop nałożono ponad 100 kg brazylijskiego złota płatkowego. Z zewnątrz najskromniejszy kościół w Porto, w środku najbardziej wystawny.

Igreja de Santo Ildefonso (21): Jeden z najładniejszych kościołów w Porto i jeden z najłatwiejszych do wypatrzenia. Całą fasadę pokrywa 11 000 niebiesko-białych płytek przedstawiających życie świętego Ildefonsa, a po bokach wznoszą się dwie wysokie dzwonnice. Płytki są młodsze, niż się wydaje, i między innymi dlatego ich kolory wciąż tak wyraziście odcinają się od granitu.

Targ Bolhão (23): Od blisko dwóch stuleci główny targ spożywczy Porto i najpewniejsze miejsce w mieście, żeby zobaczyć, jak naprawdę robią zakupy miejscowi. Obecny dwukondygnacyjny budynek, najnowszy z kilku, które tu stały, wznosi się wokół długiego, otwartego dziedzińca, a stragany ciągną się po obu jego stronach pod szklanym dachem. Około 70 kupców sprzedaje świeże ryby, mięso, owoce, sery, kwiaty i pieczywo. Na górnej galerii mieszczą się kawiarnie i małe restauracje, z których widać stragany w dole.

Spacer zaczynamy na Praça da Liberdade (1), głównym placu Porto, gdzie nowoczesne miasto na północy styka się ze średniowiecznymi dzielnicami na południu. Plac otacza granitowa zabudowa z lat 20. XX wieku, a za nim, u szczytu Avenida dos Aliados, stoi Câmara Municipal (24).

Ciekawostka: McDonald's na południowym krańcu placu powszechnie uchodzi za najpiękniejszy McDonald's na świecie. Zanim sieć przejęła lokal, mieściła się tu okazała kawiarnia Café Imperial, a podczas przebudowy zachowano nienaruszone wnętrze w stylu art déco, łącznie z witrażami i oryginalnymi żyrandolami. Warto zajrzeć do środka, nawet jeśli niczego nie zamówisz.

Câmara Municipal do Porto, czyli ratusz

Po krótkim spacerze na zachód docieramy do Torre dos Clérigos (2), 75-metrowej dzwonnicy przylegającej do barokowego kościoła Igreja dos Clérigos, dzieła Nicolaua Nasoniego. Wieża jest najwyższą budowlą historycznego centrum, a 240 stopni na szczyt to cena za najlepszą panoramę miasta. Sam kościół z nietypową owalną nawą też warto obejrzeć po drodze.

Od budowy w 1763 roku aż do końca XX wieku Torre dos Clérigos była najwyższym budynkiem w Portugalii

Spod wieży idziemy dalej wzdłuż obsadzonego drzewami Jardim da Cordoaria i mijamy Antiga Cadeia da Relação (3), dawne więzienie Porto, w którym dziś mieści się Centro Português de Fotografia. Wystawy są bezpłatne, ale bardziej zapada w pamięć sam budynek z zachowanymi dawnymi celami. Po drugiej stronie parku stoją Tribunal da Relação i neoklasycystyczna fasada szpitala Santo António (4), jednego z najokazalszych osiemnastowiecznych budynków w mieście.

Po północnej stronie ogrodów stoi Igreja do Carmo (5), słynąca z ogromnego biało-niebieskiego panelu z azulejos, który pokrywa całą jej wschodnią ścianę. To jedna z najwspanialszych ściennych kompozycji z kafli w Porto i kadr, z którym wraca stąd większość odwiedzających. Tuż za kościołami znajduje się główny kampus Uniwersytetu w Porto (6).

Ciekawostka: Dawne prawo zabraniało, by dwa kościoły miały wspólną ścianę, dlatego Carmo i sąsiedni kościół Carmelitas dzieli podobno najwęższy dom w Portugalii: ma 1,5 metra szerokości i trzy kondygnacje wysokości, a wciśnięto go w szczelinę między obiema świątyniami. Dziś mieści się w nim małe muzeum, które zwiedzamy przy okazji wizyty w Carmo.

Ozdobne malowane kafle na bocznej ścianie Igreja do Carmo

Z Praça de Parada Leitão rusza tramwaj nr 22, który zatacza malowniczą pętlę po centrum Porto. Przejazd trwa 45 minut i to odprężający sposób na zwiedzanie miasta, pod warunkiem że uda ci się zająć miejsce siedzące.

Kolejny punkt na trasie to księgarnia Livraria Lello (7), jedna z najpiękniejszych księgarń na świecie, słynąca z krętych, karmazynowych schodów. Wstęp jest biletowany, a kolejki są długie, więc zarezerwuj bilet online jeszcze przed wizytą.

Księgarnia Livraria Lello

Schodząc ze wzgórza, dochodzimy do dworca kolejowego São Bento (8), którego piękny hol zdobią jedne z najwspanialszych w Portugalii obrazów z płytek azulejo.
Ciekawostka: Na dworcu zobaczysz płytki w dwóch stylach. Tradycyjne niebiesko-białe panele namalowano przed rewolucją z 1910 roku, a kolorowe już po niej.

Wnętrze dworca kolejowego São Bento

Wyżej, na wzgórzu nad dworcem, stoi wiekowa katedra Sé (9), przypominająca surową romańską twierdzę. Wnętrze jest ascetyczne, ale gotyckie krużganki są warte niewielkiej opłaty za wstęp ze względu na panele azulejo na ich ścianach.

Plac przed katedrą był centrum średniowiecznego Porto. Codziennie odbywał się tu targ, a całość chroniły mury miejskie. W jedynej zachowanej baszcie obronnej mieści się dziś informacja turystyczna, a skręcona kamienna kolumna pośrodku placu to średniowieczny pręgierz.

Katedrę Sé zbudowano jako manifestację potęgi Kościoła

Mały objazd: jeśli lubisz bogato zdobione kościoły, pobliski kościół Igreja de Santa Clara jest wart dziesięciu minut ze względu na misternie rzeźbione ołtarze i hojnie użyte złoto płatkowe.

Idąc od katedry Sé na południe, dochodzimy do mostu Luís I (10), wielkiego dwupoziomowego żelaznego łuku przerzuconego nad Douro. Trasa prowadzi jego górnym poziomem, z którego roztaczają się wspaniałe widoki na zabytkowe nadrzeczne dzielnice Porto.

Ciekawostka: Zanim powstał most Luís I, przez Douro przeprawiano się po Ponte das Barcas, moście z dwudziestu jeden związanych ze sobą starych łodzi typu rabelo. Zawalił się w 1809 roku, gdy mieszkańcy Porto uciekali przed najeźdźczą armią Napoleona. Utonęło wtedy 400 osób. Filary, na których się opierał, do dziś widać obok mostu Luís I.

Most Luís I łączy Porto na północnym brzegu Douro z Vila Nova de Gaia na południowym
Zwróć uwagę na filary Ponte das Barcas po lewej stronie mostu

Po jeszcze lepszy widok na rzekę warto wejść na taras widokowy przy klasztorze Mosteiro da Serra do Pilar (11). Klasztor wyróżnia się okrągłym kościołem, jedynym takim w Portugalii.

Tuż poniżej leży Jardim do Morro, lubiane miejsce na letnie wieczory. Ze skraju parku zjeżdża kolejka linowa w dół na nabrzeże Vila Nova de Gaia, ale stąd idzie się już cały czas w dół, więc równie łatwo zejść pieszo.

Nabrzeże Vila Nova de Gaia, a w tle piwnice z winem porto

Vila Nova de Gaia to tradycyjny dom wina porto, które latami dojrzewa w ogromnych piwnicach ciągnących się wzdłuż południowego brzegu rzeki. Mają tu swoje piwnice wszyscy najwięksi producenci, a większość z nich organizuje wycieczki z przewodnikiem po swoich piwnicach, zakończone degustacją dwóch lub trzech rodzajów porto. Najlepsze wycieczki organizują Ferreira, Sandeman, Cálem, Graham's i Churchill's.

Wskazówka: Na nabrzeżu w Vila Nova de Gaia panuje świetna atmosfera zarówno w dzień, jak i w nocy. To jedno z najlepszych miejsc w mieście, żeby odpocząć i popatrzeć na przepływające łodzie.

Po degustacji porto możesz mieć ochotę po prostu poddać się niespiesznemu portugalskiemu rytmowi życia

Spacerując po Vila Nova de Gaia, koniecznie zobacz Half-Rabbit (13), czyli „Pół królika”, charakterystyczne dzieło sztuki ulicznej wykonane w całości z wyrzuconych śmieci, które znajdziesz na rogu budynku w pobliżu Igreja Santa Marinha.

Obie strony Half-Rabbit zobaczysz tylko wtedy, gdy staniesz na rogu budynku

Na samym końcu Vila Nova de Gaia znajduje się Estaleiro do Rabelo (14), tradycyjna stocznia, w której buduje się i naprawia łodzie Rabelo. Te drewniane, płaskodenne łodzie przewoziły niegdyś beczki młodego porto w dół rzeki Douro, z posiadłości winiarskich (quintas) w górnej części doliny do piwnic w Gai.

Po zwiedzeniu Vila Nova de Gaia przejdź na drugi brzeg dolnym pomostem mostu Luís I, którym dojdziesz prosto do dzielnicy Ribeira.

Dzielnica Ribeira widziana z Vila Nova de Gaia

Ribeira była niegdyś portem Porto i jedną z najbiedniejszych części miasta. Dziś to jedna z dzielnic o najbardziej wyrazistym charakterze. Nabrzeże zajmują restauracje i bary pełne turystów, a nad nimi wspina się po zboczu kolorowa plątanina starych domów, piętrzących się jeden nad drugim.

W samym środku dzielnicy leży urokliwa Praça da Ribeira o równie gwarnej atmosferze jak nabrzeże w Gai po drugiej stronie rzeki.

Niepozorna Casa do Infante (16) to miejsce urodzenia Henryka Żeglarza, księcia, który zapoczątkował epokę wielkich odkryć geograficznych oraz wyprawy, które doprowadziły do odkrycia Brazylii i drogi morskiej do Indii. W środku mieści się niewielkie muzeum poświęcone jego życiu i wielkim portugalskim wyprawom.

Po drugiej stronie ulicy znajduje się przystanek początkowy tramwaju Linha 1, który niespiesznie toczy się wzdłuż Douro aż do ujścia rzeki i uroczej dzielnicy Foz. To przyjemna okolica do zwiedzania, jeśli masz w Porto drugi dzień.

Klasztor São Francisco był niegdyś najokazalszą budowlą sakralną Porto, dopóki w 1832 roku, podczas oblężenia Porto, przypadkiem nie spłonął. Do dziś przetrwał jedynie kościół Igreja de São Francisco (17).

Tramwaj linii 1 czekający przed kościołem Igreja de São Francisco

Z zewnątrz kościół wygląda jak kolejna ponura gotycka budowla. W środku kryje się natomiast prawdziwe bogactwo misternej snycerki i suto złoconych ołtarzy.

Ciekawostka: Złota płatkowego użyto tu tak dużo, że według szacunków w Igreja de São Francisco jest ponad 100 kg złota.

Neoklasycystyczny Palácio da Bolsa (18) był siedzibą giełdy w Porto i wyrazem finansowego znaczenia miasta w XIX wieku. „Pałac” wzniesiono na zniszczonych przez pożar krużgankach klasztoru São Francisco. W środku zobaczysz spektakularną Salę Arabską, okazałą Salę Narodów i imponujący centralny dziedziniec.

Palácio da Bolsa

Misericórdia (Miłosierdzie) była bractwem dobroczynnym założonym w 1499 roku, za którego pośrednictwem szlachta Porto przekazywała pieniądze na szpitale i opiekę nad ubogimi mieszkańcami miasta. W Museu da Misericórdia do Porto (19) oglądamy portrety darczyńców, a przez muzeum wchodzimy też do bogato zdobionego kościoła Igreja da Misericórdia. W muzeum znajduje się obraz Fons Vitae, jeden z najwspanialszych obrazów renesansowych w Portugalii i jedyny powód, dla którego przychodzi tu wielu zwiedzających.

Rua das Flores (20) to jedna z najlepszych ulic handlowych Porto. Pełno tu niezależnych sklepów, nietuzinkowych straganów z pamiątkami i rodzinnych kawiarni, a do tego stałego grona ulicznych artystów.

Fasadę urokliwego kościoła Igreja de Santo Ildefonso (21) w całości pokrywa ponad 11 000 płytek azulejo. Warto go odwiedzić, choć stoi na szczycie bardzo stromego wzgórza.

Kościół Igreja de Santo Ildefonso jest bogato zdobiony i niepowtarzalny, ale podejście do niego daje w kość!

Majestic Café (22) to jedna z historycznych kawiarni Porto w stylu secesyjnym. Dzięki oryginalnemu wystrojowi i gwarnej atmosferze kawiarnia ma mnóstwo charakteru i świetnie nadaje się na popołudniową kawę z pysznym portugalskim ciastkiem.

Rua de Santa Catarina, przy której mieści się Majestic Café, leży w samym centrum dzielnicy handlowej Porto i jest przyjemnym miejscem na niespieszne zaglądanie do sklepów.

Secesyjna Majestic Café powstała na wzór paryskich kawiarni

Targ Bolhão (23) to tradycyjny targ Porto, pełen lokalnych produktów (kwiatów, warzyw i mięsa), rękodzieła i upominków. Jeśli chcesz zasmakować prawdziwego Porto, spacer po tym gwarnym targu jest właśnie dla ciebie.

Wskazówka: Targ rusza wcześnie rano, a już po południu znaczna część świeżych produktów jest wyprzedana. Jeśli lubisz chodzić po targach, wybierz się na Bolhão znacznie wcześniej.

Trasa prowadzi następnie z powrotem na Praça da Liberdade i pod ratusz Câmara Municipal do Porto (24).

Pieszą trasę zaczynamy na Praça da Liberdade (1).

Jeśli przylatujesz samolotem, pojedź metrem do stacji Trindade (bilet na strefę 4, 2,30 €, przejazd trwa 27 minut), a potem idź na południe aleją Avenida dos Aliados. Ze stacji Trindade można by przesiąść się na kolejne metro do stacji Aliados, ale to tylko 500 m i cały czas z górki.

Statki wycieczkowe zawijające do Porto cumują przy terminalu Terminal de Cruzeiros do Porto de Leixões w miejscowości Matosinhos. Autobus linii 500 kursuje regularnie i bez przesiadek między Matosinhos a Praça da Liberdade w Porto.

Najbliższy terminalu wycieczkowców przystanek autobusowy to „Godinho”. Bilet jednorazowy do Porto kosztuje 2,50 €, a przejazd trwa 40 minut. To bardzo malownicza trasa, bo biegnie wzdłuż rzeki Douro.
Uwaga: Zawsze zostaw sobie wystarczająco dużo czasu na powrót na lotnisko lub do terminalu wycieczkowców.